فلج یا استرخاء

یعنی حس و حرکت عضوی ناقص شده از بین برود و گاهی حس برقرار و حرکت زایل می گردد.

این بیماری بستگی به نوع گرفتاری عضو دارد که یا مرکزی است یا محیطی، مرکزی مربوط با اعصاب مغز و محیطی مربوط به اعصاب نخاع شوکی است.

معتقدند که اگر بیمار مایل است که از فلج در امان باشد با شکم پر به خواب نرود. اگر فلج بر شخص بلغمی پیدا شد چهارده روز دوای قوی ندهند بعد از این مدت از نسخه زیر استفاده کنند.

راه درمان و نسخه:

عضو فلج را میتوان در حمام آب جوشانده بابونه گل بومادران و یا پودینه قرار داده و با یک پارچه لطیف ماساژ دهند سپس روغن قسط یا شبت یا روغن سداب یا سیاهدانه بر آن بمالند.

و نسخه های دیگر خیلی مؤثر که پس از پر کردن فرم مزاج سنج و شرح حال بیمار ارائه خواهد شد.اینجا را کلیک کنید

اگر فلج دراندام تحتانی بوده و مربوط به ورم نخاع یا عامل فشار دیگر باشد که باعث تورم نخاع گردیده، باشد نسخه زیر مؤثر است در صورتی که بیمار چاق و پر خون باشد قصد نماید در ابتدا فوفل، صندل، آقاقیا، مامیئا را نرم کوبیده با آب تاجریزی بر محل درد و ورم ضماد نماید. اگر ورم زیاد باشد، آرد جو را در آب گیشنیز و روغن حل کرده ضماد نمایند یا بابونه برگ چغندر را کوبیده در روغن گل و موم آمیخته ضماد کنند.

فلج در اثر ضربه و سقطه

اگر فلج بلافاصله پس از ایراد ضربه به وجود آمده باشد لاعلاج اما اگر به تدریج پیدا شده است مر، جاوشر، جندبیدستر، فرفیون را نرم کوبیده با روغن گل و موم آمیخته به موضوع ضربه ضماد نمایند.

از بین رفتن حس لمس

به علت منع ورود روح نفسانی در اعصاب

اگر عامل بی حسی در مرکز یعنی جمجمه باشد حس و حرکت همه تن زایل می گردد، اگر عامل بی حسی در نخاع باشد بیماری به وجود آمده بستگی به محل ضایعه دارد که در اینجا اندامهای پائین بدن مثل پاها بی حس می شوند ولی حس اندامهای فوقانی سلامت باقی می ماند.